To już nie jest miniatura miłosna, lecz egzystencjalna przypowieść.
Pierwszy wers stawia jedno z najstarszych pytań człowieka:
Nie „dokąd idę?” ani „co mam robić?”, lecz pytanie o tożsamość. Podmiot znajduje się przy tym „na skraju przepaści” — a więc w sytuacji granicznej. Przepaść może oznaczać kryzys, lęk, śmierć, pustkę, nieświadomość, Absolut. Najmocniejszy jest jednak finał: