Wiesz ile mam, ile mam masy właściwej, pyta podmiot, ile, pyta Kudłata, tysiąc pięćset sto dziewiećset, i co, nie podobam Ci się już, podobasz, podobasz, ale nie jedz już więcej, misiu, szepce słodko Kudłata, a widziałaś kiedyś misia bez tłuszczu, tłuszcz jest cechą konstytutywną misia, więc, ten tego, prawda, jedzenie tylko jeszcze mi zostało, nic już nie mam, nic, zupełnie, a Ty, Ty jesteś królową, powiedział do Niej podmiot, tak jak Kudłata, nie jestem królową, operujesz anachroniczną i szowinistyczną terminologią, jestem managerem, managerem tego domu, jestem, ja, nikt inny, to byś musiała zmienić płeć, ktoś musi nosić spodnie w tym domu, odrzekła, niezrażona sufrażystka, ukochana pielęgniarka, robisz mi tak dobrze, tak dobrze, te opatrunki, tak czule i z miłością, to jest jak zbliżenie, niemal, umyłam brzoskwinie paragwajskie, jak masz ochotę, tak mam ochotę na brzoskwinię paragwajską, na brzoskwinię, czekaj, źle powiedziałem, rzekł podmiot, na brzoskwinki, jak umyte, ale to tylko marzenia, kontuzjowany tygrysie, bo nie lubisz, jak mówię rozpruty misiu, nie jestem Kudłata, powiedziała Kudłata, jestem królową.
Manuel Vetró 
Dodaj komentarz