Manuel Vetró

pierwsze słowa

ciepłe i łagodne

szeptane do siebie

nie wiem kim jestem 

jestem 

naprawdę nie potrafię tego zrozumieć

prawie mąż 
prawie kochanek 
prawie poeta

prawie pisarz
prawie filozof 
prawie mistrz zen

kim jestem zapytał

siedząc na skraju przepaści

kim jestem odpowiedziała przepaść

za duże przerwy 

między literami

w każdym twoim zdaniu

wietrzne

dylematy

pod

pozorami

słów

kryją

się

dramaty

których

nie umiemy

kiedy mówię kocham 

cię słyszę 

masz jej skórę za paznokciami

zrobiło się

gęsto

między nami

trudno

nam mówić

słowami

zabawa 

słowami 

krwawi 

nami

okruchy

znaczeń

przeinaczeń

nie słyszę 

nie pamiętam

nie stoję

na wysokości

kalejdoskopy

myśli

kołowrotki

słów

znów