Manuel Vetró

Kudłata, Kudłata jest pojebana, pisze podmiot, sam jesteś pojebany, mówi Kudłata, ja jestem normalna i mruga okiem, Kudłata to Ona, Ona, to wszystkie, te opisane w Selva Obscura i te nie opisane jeszcze, a czy żona to Ona, tak, i żona to Ona, bo Ona to wszystkie, chociaż Ona jest tylko jedna, archetyp, pyta Kudłata, archetyp, ja nie chcę być jakimś pierdolonym archetypem, ja chcę być wyjątkowa, skasuj tamte, rozumiesz, egzystencjalizm, wybieraj, masz wybór, bierz odpowiedzialność, one albo ja, o kurwa, o kurwa, myślę, znowu jebana predylekcja Kudłatej się uruchomiła, znowu system binarny, nie wybrnę, poza tym, mówi, zabroniłam ci mówić na mnie Kudłata w literaturze, przecież ci tłumaczyłem, że tutaj, ja, sobie, sam, autorytarnie decyduję, a ty nic, nic, zupełnie nie możesz, nie mogę, nie mogę, to sobie przypomnij system binarny, ciołku, Kudłata znowu pierdoli od rzeczy, a przecież można tak, pisze podmiot, kocham Cię, chociaż nie jestem mormonką, jak powiedziała niedawno Ona, i chuj, zakończył system binarny.